Er is heel wat te doen geweest rond de bescherming van de Bondgenotenlaan als stadsgezicht en van zes monumenten (oorspronkelijk zeven) op deze laan: het huis Delsart (nummer 81), de architectenwoning Bosmans (116) en de herenwoningen Crabbeels (99), Donckers (104), Vander Elst (136) en Bauchau (140). Uiteindelijk is het beoogde sinds deze zomer beschermd.

Onze verwondering was dan ook zeer groot toen we constateerden dat een prachtpand, herenwoning Donckers nummer 104 en staande op de lijst van de beschermde monumenten (zowel interieur, als exterieur zijn beschermd), geschandaliseerd wordt door ramen die voor bijna de helft zijn dichtgeplakt met kitscherige stickers. Een zicht dat de waardigheid en de uitstraling van de straat zeker niet ten goede komt.

De herenwoning Donckers heeft een historische waarde als wederopbouwpand en als indirecte getuige van de brandstichting in Leuven op 25 en 26 augustus 1914.

Volgens de inventaris van het Bouwkundig Erfgoed is het door architect Joseph H. Leroy ontworpen ensemble van herenhuis, interieurinrichting en tuinaanleg een binnen de wederopbouw, eerder weinig voorkomend voorbeeld van een totaalproject of ‘Gesammtkunstwerk’. Wat dit ensemble zo uniek maakt.Het is een woning met een bij de art deco aanleunende gevelfront en een voorbeeld van een op de eigentijdse vormentaal geïnspireerd wederopbouwpand met goed bewaarde interieurelementen.

Over de aard van de uitbating, een Mini Market, wil ik het nog niet hebben maar het geeft ons een wrang gevoel: inhoud (uitbating) en verpakking (pand) corresponderen niet met elkaar…

Erger is dat er heftig tekeer is gegaan in het interieur van het pand, iets wat niet kan in een beschermd monument.

Hoe is dit mogelijk, ondanks de bescherming?! Hoe kunnen we in de toekomst dergelijke situaties vermijden, zodanig dat onze mooiste laan haar digniteit kan behouden? Fiere Leuvenaars noemen de Bondgenotenlaan graag de Champs Elysees van Leuven, niet alleen omwille van haar statig karakter maar ook omwille van de mooie etalages, vitrines! Een uitstalraam dat alleen een sticker laat zien en de achterkant van een rek kun je moeilijk inspirerend noemen.